Η βροχή μιας άλλης εποχής

ΒΡΟΧΗ(Χορχε Λουις Μπορχες)


Το πρόσωπο της μέρας χαρακώνει
η αργυρή λεπίδα της βροχής
κι όμως η λάμψη αυτή που με κυκλώνει
είναι η βροχή μιας άλλης εποχής

Και σε χρονιές σε παίρνει
που η μοίρα σε μοίρανε να δεις μέσα απ' το χώμα
του ρόδου του εκατόφυλλου τη σπείρα
το άλικο παράξενό του χρώμα

Αυτή η βροχή που τα τζάμια θολώνει
στην ξεχασμένη αυλή μιας γειτονιάς
αλλοτινής τα σταφύλια χρυσώνει
στην ξεχασμένη αυλή μιας γειτονιάς

Μανιφέστο

"Ταξιδεύουμε για νέα εποχή
και θα ψάχνουμε για πάντα
κάτι που δεν βρίσκεται ποτέ
Μανιφέστο

Στείλτε αυτό το μήνυμα στο δύο χιλιάδες
μη φοβάσαι για ότι έρθει
χόρεψε και κοίτα ίσια μπροστά
Μανιφέστο"


Από μωρά στη φωτιά. Μάλλον είναι αργά για να στείλει κάποιος το μήνυμά του στο 2000-εγώ ήμουν αρκετά μικρός τότε.
Ταξιδεύουμε στο μέλλον. Ο χρόνος συνεχώς διευρύνεται, ξεχειλώνει όλο και περισσότερο επιδεικνύοντας τεράστια αντοχή. Και παροιμιώδη συνοχή. Και εμείς μαζί του, καβάλα σε αυτόν, ανακαλύπτουμε συνεχώς νέα σύνορα, ταξιδεύουμε για τη νέα εποχή που βρίσκεται πίσω από αυτά. 
 Ποια είναι η νέα εποχή; Οι προοπτικές είναι δυσοίωνες, οι ελπίδες μιας γενιάς λιγοστεύουν.Το μέλλον μας το προμηνύουν πολύ λιγότερο εύρωστο από αυτό των προηγούμενων γενιών. Δυστυχώς...αυτή είναι η περιβάλλουσα ατμόσφαιρα. Και δυστυχώς(εδώ ταιριάζει περισσότερο το τροπικό επίρρημα) η ατμόσφαιρα αυτή στηρίζεται στην πραγματικότητα. Ποιος δε θα ήθελε να έχει γεννηθεί λίγα χρόνια νωρίτερα και να έχει απλά περισσότερες ευκαιρίες;;; Να ζει σε μια εποχή ίσως λίγο πιο αθώα;
Εδώ όμως, αυτές οι ανησυχίες δεν πρέπει να σταθούν εμπόδιο στο ταξίδι. Η εποχή που ψάχνουμε δεν είναι μόνο αυτό.
 Γεννιέσαι λύκος και μετατρέπεσαι σε σκυλί. Δε θέλουν να είσαι λύκος. Από μικρός σε καθίζουν στο θρανίο και πρέπει να απαντήσεις σε ερωτήματα. Καλώς. Ποια είναι όμως τα ερωτήματα αυτά; Μήπως καθοδηγούν τον τρόπο σκέψης και σε καθιστούν στείρο νοητικά με τη μονοτονία τους; Και με ποιο τρόπο πρέπει να απαντήσεις σε αυτά;  Στα ερωτήματα ζωής αλλά και στα άλλα, μικρότερα ερωτήματα. Οι μόνες σου απαντήσεις είναι βιαστικές και πρόχειρες κινήσεις επιβίωσης. Επιβίωσης από τη λιγότερο μέχρι την περισσότερο επώδυνη συνέπεια. Αναλογικά με το πόσο σημαντικό είναι το ερώτημα. Δε μετατρέπεις την απάντηση σε επιλογή, αλλά μένεις πίσω ακολουθώντας τις επιλογές που κάποιος άλλος θα κάνει για εσένα. Στην καλύτερη περίπτωση, το αφήνεις στην τύχη.
 Ταυτόχρονα δεν μπορείς να είσαι ελεύθερος. Το ταξίδι προϋποθέτει ελευθερία. Πρωτίστως γιατί καταβάλλεις ελάχιστη προσπάθεια. Αυτή σε φέρνει πάντα στο όριο αυτό της επιβίωσης, που αναφέρθηκε προηγουμένως. Ακολούθως σε κάνει πολλές φορές να εξαρτάσαι από αυτούς οι οποίοι θα "κάνουν κάτι για εσένα". Or you think so. Ο δεύτερος λόγος είναι πως εκ φύσεως υπάρχει μια ροπή στην αδράνεια. Μια τάση για καταστάσεις ελάχιστης ενέργειας. Αυτό συμβαίνει και σε όλους μας. Είναι δύσκολο να καταβάλλεις περισσότερη προσπάθεια. Πρέπει να νικήσεις κάτι το εγγενές. 
Πρέπει να νικήσεις τον εαυτό σου.
Η νέα εποχή είναι μια στεριά που ξέρεις πως δε θα βρεθεί ποτέ. Το ταξίδι για αυτήν είναι ένας πρόλογος για το δικό σου μανιφέστο.

Fail 2o :
Έστω ότι τελείωσε αναίμακτα ο πιο βαρετός Ιούνιος της ζωής σου. Έστω ότι βρήκες έναν τρόπο να την παλέψεις. Έστω ότι βρήκες κάτι να κάνεις πριν φτάσεις στο έσχατο σημείο ανίας και ξυσοπαπαριάς, πριν πεθάνεις είτε από ακατάσχετη αιμορραγία εκεί που ξέρεις, είτε επειδή αποφάσισες ο ίδιος να δώσεις ένα τέλος στη ζωή σου. Αφού λοιπόν υποθετικά κατάφερες να επιβιώσεις, φτάνει ο Ιούλιος. Είσαι μια ανάσα πριν το εκπαιδευτικό ταξίδι. Η ψυχολογία βρίσκεται στο ναδήρ και οι πιθανότητες για ένα κατεστραμμένο καλοκαίρι έχουν απόδοση ίση με 1. Κι όμως, υπάρχει μια ελπίδα, που αρχίζει να αχνοφαίνεται στον ορίζοντα, κάπου στο τέλος του...ο Αύγουστος!!!
Χαμογέλασε όσο προλαβαίνεις μικρέ δοκιμούλη,κούνα και τ'αυτάκι από τη χαρά που λέει και ο φίλος μου, πάρε το απαραίτητο ψυχολογικό ύψος και είσαι έτοιμος για μια μεγαλειώδη βουτιά από εκεί στο βούρκο της αποτυχίας!!! τουλάχιστον έχεις συνηθίσει και έχεις μάθει να κολυμπάς στα βαθειά...καταλαβαίνεις τι εννοώ...

γιατί όμως;;; έλα, δε θέλει πολλή σκέψη...
θα σε βοηθήσω επειδή από ότι φαίνεται δεν είναι τόσο απλό.
ΣΤΟΙΧΕΊΟ ΠΡΩΤΟ: Τί έχει το 15αύγουστο σε κάθε ακατοίκητο τον υπόλοιπο χρόνο χωριό της ελληνικής επικράτειας; Πανηγύρια! 

Ξέρεις πολύ καλά, με φαί

ΠΟΛΥ ΦΑΙ!

 το χειρότερο απ'όλα, ΓΕΡΟΥΣ

Α, και φυσικά χορούς!

ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Οι φίλοι σου, για θυμήσου...

από πού είναι;...
... από την επαρχία! Συνδύασε τα παραπάνω...και θα δεις τα αγαπημένα φιλαράκια διασκορπισμένα σε όλη την Ελλάδα!!!
Δε θέλω να γίνω χυδαίος όπως στο προηγούμενο post και δε θα βρίσω.  Όμως το αποτέλεσμα παραμένει ίδιο: Μένεις λοιπόν για μια ακόμη φορά μόνος, σε ένα άδειο νησί, δίπλα σε μια άδεια πρωτεύουσα να κάνεις μακροβούτια στη γεμάτη απόβλητα θάλασσα κοντά στο σπίτι σου και να χαζεύεις το ερωτικό κάλεσμα των καβουριών...

ΥΓ: Το παραπάνω κείμενο αναφέρεται σε δοκίμους και γενικότερα φοιτητές που θα μείνουν στην Αττική μέσα Αυγούστου...

ms brightside vol 1

όταν το επόμενο  fail είναι κοντά.

Είσαι μόλις 2 μήνες πριν την έναρξη του καλοκαιριού. Δύο μήνες και κάτι λιγότερο αλλά αν βάλεις εξεταστικές κλπ μέσα στους υπολογισμούς σου δυο μήνες γεμάτους. Έρχεται λοιπόν ένα ωραίο καλοκαίρι. Όλη σου η παρέα είναι ξένοιαστη γιατί μόλις έχει περάσει τα μαθήματα( μην ξεχνιόμαστε, η nerd φοιτητο-παρέα είναι φιλότιμη και παραδόξως διαβάζει ως επί το πλείστον), εσύ είσαι εξίσου ξένοιαστος γιατί είσαι έναν ολόκληρο χρόνο πιο κοντά στο πέρας των σπουδών και την ορκωμοσία σου. Διάβασες,  ψιλοκουράστηκες στη διάρκεια της χρονιάς για αυτόν ακριβώς το λόγο, ίσως στερήθηκες μερικές εξόδους, καμιά-δυο εκδρομές(ναι, τότε που ο συμφοιτητής σου έλεγε να πάτε για σκι στον Παρνασσό και εσύ σκεφτόσουν ότι γράφεις Θερμοδυναμική 1) και σίγουρα αρκετές ώρες ύπνου! Περιμένεις λοιπόν αυτό το ωραίο καλοκαίρι γεμάτο βόλτες με το αμάξι, διακοπές σε κάποιο νησί "μίξερ"  Ελλήνων, Ελληνίδων και λοιπών Ευρωπαίων ηλικίας κάτω των 28 και έχεις στο μυαλό σου εικόνες όπως:

Ή ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

 (ας με συγχωρήσει η όποια γυναίκα τύχει να το διαβάσει):

Τη θέση των τελευταίων δυο φωτογραφιών θα μπορούσαν να έχουν πάρει φωτογραφίες όπως μια ερημική παραλία στη Φολέγανδρο ή κάποιο άλλο ερημονήσι, όμως πιστεύω ότι ο μέσος γκομενάκιας αναγνώστης νιώθει περισσότερο οικείο το θέμα των ανεβασμένων φωτογραφιών και θα δείξω κατανόηση!

 Πλησιάζει λοιπόν ο Ιούνης και εσύ περιμένεις περήφανος για τη σεζόν που πέρασε την ανταμοιβή σου, αισιόδοξος σα να ξεπήδησες από διαφημιστικό σποτάκι των ΙΕΚ ΞΥΝΗ για σίγουρη επαγγελματική αποκατάσταση στο χώρο της ταυλανδέζικης μαγειρικής...

...................

ΈΤΣΙ ΝΟΜΙΖΕΙΣ;;;;  Ξέρεις τί έχει να απαντήσει η πουτάνα Θεία δίκη σε αυτό;  ΠΑΠΑΡΙΑ ΜΕΝΤΟΛΕΣ!!! ΜΑΛΑΚΑ!

FAIL 1o:

Γιατί αγαπητέ αναγνώστη, υπάρχει ένα ταξίδι 37 ημερών μέσα στη μέση του καλοκαιριού! Πάει λοιπόν η πολυπόθητη χαλάρωση, μετά την εξεταστική και πριν τις διακοπές ΜΑΖΙ με τους φίλους σου. Όσο για το διάστημα τέλη Ιουνίου με αρχές Ιουλίου που είναι κενό, πραγματικά ΝΑ ΤΟ ΧΕΣΩ!!! Γιατί με εξαίρεση το δικό μου ΑΣΕΙ(Σ for στρατιωτικό), όλα τα υπόλοιπα ΑΕΙ τελειώνουν την εξεταστική στο τέλος του Ιουνίου. Ως εκ τούτου τί έχουμε; μην είμαστε και αχάριστοι...έχουμε 2 ολόκληρες εβδομάδες να σκοτώνουμε ΜΟΝΟΙ μας μύγες!!! 

(ακολουθεί φωτογραφία απελπισμένου φοιτητή μετά από δυο βδομάδες καθισιού τον Ιούνιο)

θα με πείτε τώρα αχάριστο, ότι δεν εκμεταλλεύομαι καταλλήλως το διάστημα για ξεκούραση, ότι μπορώ να το εκμεταλλευτώ πηγαίνοντας κάπου με την οικογένεια μου ή με το μοναδικό ίσως φίλο που έχει τελειώσει την εξεταστική 15 Ιουνίου κλπ κλπ κλπ....ΟΧΙ! Πρώτα απ'όλα, καλή και η ξεκούραση, αλλά δεν έχω φτάσει στην ηλικία των 70 χρονών πάσχοντας από υπερκόπωση μιας ζωής για να θέλω διάστημα ισοδύναμο ποδοσφαιρικής σεζόν για να ξεκουραστώ. Επιπλέον στην περίπτωση που αποφασίσω να πάω κάπου τον Ιούνιο το πιο πιθανό είναι ότι οι Ελληνάρες επιχειρηματίες(aka μπουρντζόβλαχοι που έφαγαν τις μισές επιχορηγήσεις της Ε.Ο.Κ. σε τζιπάρες 5 μέτρα για να φιγουράρουν στην πλατεία της κάτω μουσουνίτσας) θα με ταίζουν τα αποφάγια και τα κατεψυγμένα περισσεύματα από το προηγούμενο καλοκαίρι-------->  ΘΑΝΑΤΟΣ!

Για το 2o Fail to be continued...

the beginning of a blog 2

Λόγω πιεσμένου προγράμματος συνεχίζω τώρα, 8 ώρες μετά. Θεωρώ άσκοπο να αναφερθώ στις αιτίες που σταμάτησαν το προηγούμενο blog και δε θα αναφέρω παρά πως αυτό το οποίο το δημιούργησε, οδήγησε και στην παύση της δραστηριότητάς του. Εδώ είμαστε λοιπόν δυο χρόνια μετά. Θα δούμε με τί θα ασχοληθούμε μόλις βρω χρόνο, μέχρι τότε θα ανεβάζω όταν μπορώ μερικές φωτογραφίες. Καλό βράδυ!

the beginning of a blog

Πρόκειται για τη δεύτερη προσπάθεια δημιουργίας και συντήρησης ενός blog. Η πρώτη απέτυχε, όχι τόσο στη δημιουργία όσο στη συντήρηση του blog. Ίσως και να ήθελα να γράψω περισσότερα, για τους λόγους της "αποτυχίας", αλλά αυτή τη στιγμή ο χρόνος είναι πιεστικός-αλήθεια, μάλλον δύσκολη στιγμή μου ήρθε η ιδέα να ασχοληθώ και πάλι με την ανάρτηση κειμένων και όχι μόνο στο internet...